Cele, wartości i sens Budō

CZŁOWIEK, CZŁOWIEK, CZŁOWIEK… WSZYSTKO ZALEŻY OD ISTOTY CZŁOWIEKA!

W 1945 roku, znajdując się w objętym wojną północno-wschodnim regionie Chin, Kaiso był świadkiem tragicznych skutków polityki międzynarodowej, zdominowanej przez rządowe i etniczne interesy, w których racja zawsze znajdowała się po stronie silniejszego. Znajdując się w takich realiach, Kaiso zrozumiał, że wydarzenia w dużym stopniu uzależnione są od charakteru oraz sposobu myślenia ludzi, mających wpływ na innych. Przedstawił swoje spostrzeżenie następująco: „Człowiek, człowiek, człowiek… Wszystko zależy od istoty człowieka".

Kaiso doszedł do wniosku, że „jeżeli społeczeństwem kierują ludzie, to prawdziwy pokój można uzyskać wyłącznie przez drogę wychowania we współczuciu, odwadze oraz poczuciu sprawiedliwości jak największej ilości osób". Postanowił „zebrać młodych ludzi ukierunkowanych na cel, opowiedzieć im o tej drodze, wzmocnić w nich poczucie sprawiedliwości, rozwinąć pewność siebie, siłę, odwagę i przez to wychować ludzi, którzy potrafiliby wnieść znaczący wkład w odnowienie ojczyzny".

ODRADZAJĄC SPOŁECZEŃSTWO PRZEPEŁNIONE ROZPACZĄ

W czerwcu 1946 roku, mimo nalegań ze strony swoich chińskich przyjaciół, by zostać w kraju, Kaiso w końcu wrócił do swojej ukochanej Japonii. Chociaż niejednokrotnie wyobrażał sobie własny powrót, to to co zobaczył dotknęło go do głębi duszy. Pośród powszechnie panującego chaosu, zobaczył ludzi pozbawionych wszelkich wartości moralnych oraz współczucia. Było to całkowitym przeciwieństwem dotychczasowego wyobrażenia o Japonii. Był to świat, w którym każdy myślał tylko i wyłącznie o własnej wygodzie i wolał nie zauważać cierpień ludzi żyjących obok. Wydawało mu się, że wyjeżdżając do Chin zostawił szczęśliwą rodzinę, a wróciwszy znalazł ją w niezgodzie, w której bracia i siostry nastawione są przeciwko sobie. Triumfowała niesprawiedliwość oraz przemoc, jak gdyby nigdy nie istniały wartości moralne, zasady oraz porządek. Większość młodych ludzi zapomniała lub wyrzekła się swoich nadziei, związanych z przyszłością i starali się znaleźć pociechę w świecie doznań i chwilowej przyjemności. Był to świat, w którym ludzie przestali się ze sobą liczyć i pomagać sobie nawzajem, świat, który stanowił dla młodych zagrożenie a nie nadzieję.

Kaiso postawił przed sobą cel, zrobić wszystko, co w jego mocy, aby odbudować fundamenty kraju, przywrócić młodzieży wiarę w przyszłość oraz odbudować zaufanie do narodu japońskiego.

Mówił: „Aby odrodzić moje państwo, jestem gotów całe swoje pozostałe życie poświęcić sprawie wychowania młodego pokolenia na zasadach odwagi, siły, współczucia oraz poczucia sprawiedliwości".

W mieście Tadotsu, w swoim domu, założył dōjō (sala do treningów), gdzie zaczął prowadzić zajęcia. Podczas zajęć dzielił się własną wizją życia oraz otaczającego świata, a na podstawie filozoficznego nauczania Buddy wyjaśniał ludziom, jak zrealizować własny potencjał. W ten sposób dawał ludziom możliwość zbudowania wzajemnych relacji, w oparciu o zaufanie i współpracę.

Jednak same wykłady oraz abstrakcyjna teoria nie zdołały zmienić świadomości ludzi. W związku z tym Kaiso uzupełnił teorię treningiem technik Arahan-no ken, które poznał i praktykował w Chinach, w latach młodości. Podchodząc kreatywnie do procesu nauczania, uporządkował i zorganizował system w taki sposób, aby poznawanie go dawało radość. Trening wymagał dyscypliny oraz umiejętności pracy z innymi. Był to punkt wyjściowy Shorinji Kempo. Tak zaczęło się kształtowanie ludzi za pomocą sztuki walki.

Dążąc do fizycznego i duchowego rozwoju ludzi oraz ku transformacji społeczeństwa pokojowymi metodami, Kaiso założył Shorinji Kempo, aby stworzyć pokojowe oraz kwitnące społeczeństwo, bogate zarówno materialnie, jak i duchowo.

Shorinji Kempo założono nie tylko, aby uczynić człowieka silnym czy sprawnym wojownikiem. Trening w Shorinji Kempo kształtuje prawdziwych liderów z ukierunkowanym myśleniem i trwałym poczuciem sprawiedliwości, pewnych tego, że współczucie niesie w sobie owoc wzrostu. Liderów posiadających zdrowe ciało, wielką odwagę oraz niezłomny charakter. Liderów, którzy posiadają męstwo i wolę, aby postępować z entuzjazmem, po to, abyśmy mogli żyć szczęśliwie, razem tworząc pokojowe i dobrze prosperujące społeczeństwo.

Kenshi Shorinji Kempo powinni dążyć do tego, aby stać się kowalami własnego losu, ludźmi żyjącymi z wiarą we własne możliwości, którzy postępują z odwagą, miłosierdziem oraz poczuciem sprawiedliwości. Kenshi powinni współpracować ze sobą oraz okazywać sobie wzajemną pomoc mając na względzie szczęście tych, którym pomagają.

Shorinji Kempo kształtuje ludzi, dla których ważne są następujące cechy:

• ▸Wiara w swój własny potencjał
• ▸Uwzględnianie w swoim działaniu szczęścia i dobra innych
• ▸Wyrażanie z odwagą własnych poglądów, śmiałe postępowanie, zgodne z własnymi przekonaniami
• ▸Współpraca z innymi, opierająca się na wzajemnym szacunku i chęci porozumienia
• ▸Zachowanie nacechowane miłosierdziem, współczuciem oraz sprawiedliwością

ZNACZENIE ZNAKU "BU"

Chiński znak 「武」, odpowiadający „bu" w słowie „budo" (droga wojownika) jest to schemat składający się z trzech symboli oznaczających „dwa", „włócznia" i „zatrzymać", a wszystkie razem – „zatrzymać dwie włócznie" lub „zatrzymać walkę". Korzeń słowa bu to nie „walka", „porażka" lub „zabijać", a „przetrwać walkę" tym samym torując drogę do wzajemnej pomocy i harmonii, które tworzą spokojną atmosferę. Sztuki walki powinny stać na straży moralności w społeczeństwie.

Kaiso wyjaśniał znak „bu" w słowie „budo" następująco: „To jest to, co zatrzymuje konflikty między ludźmi, to, co przyczynia się do wspierania pokoju i kultury i to, co posiada moralność, która wyraża drogę harmonijnej współpracy (doprowadzenie do harmonii świadomości i połączenie wysiłków). To jest to, co nigdy nie rani przeciwnika, nie szuka konfliktów, nie zakłada zwycięstwa nad przeciwnikiem, jako celu". Ponadto, „Budo odpowiada wyższemu znaczeniu znaku „bu", to droga do osiągnięcia tego celu. To droga, która może przyczynić się do pokoju na całym świecie i ogólnego dobra".

BU, JAKO SPOSÓB BUDOWANIA CHARAKTERU

Shorinji Kempo, które praktykujemy na co dzień, może być podzielone na kilka części. Gi obejmuje techniki obrony i ataku. Jutsu – to jego zastosowanie, a Ryaku – opcje i metody jak połączyć Bu-no Tai i Bu-no Yo. To daje ludziom możliwość znalezienia odwagi i siły, niezbędnych do samoobrony. Jednocześnie, to wychowuje ludzi, którzy byliby w stanie używać tego męstwa, siły i determinacji do doskonalenia społeczeństwa, jako całości.

Istotą Budo nie jest zwycięstwo nad kimś lub zaspokojenie własnego pragnienia doskonałości. To, przede wszystkim, umiejętność radzenia sobie z własnymi słabościami, osiągnięcie pewność siebie i nauczenie się żyć i rozwijać się razem z innymi. W ten sposób możemy wspierać innych i sami korzystać z pomocy. Wszystko to ukierunkowane jest na budowę harmonii społeczeństwa, w którym będą szczęśliwi inni i my sami.

FAŁSZYWE INTERPRETACJE BUDO

Niektóre rodzaje sportów walki, które utożsamiają się z Budo, faktycznie pokazują fałszywe rozumienie tego słowa. W zasadzie te rodzaje są skoncentrowane na osiągnięciu zwycięstwa w zawodach, koncentrują się na wyczerpujących treningach i efektownych akrobacjach. Kiedy ci ludzie omawiają swoje poglądy, zawsze koncentrują się na konkurencji i sile, preferując tylko jedną technikę, która jest ukierunkowana na eliminacje i zwycięstwo. Całe ich szkolenie ukierunkowane jest na jednostronne dążenie do zwycięstwa. Oni szanują tylko tych, którzy władają większą siłą i ta zasada przenosi się na życiowe ideały.

Z całą pewnością można powiedzieć, że takie zniekształcone myśli i metody szkolenia tego rodzaju, uznających się za Budo, ale w rzeczywistości dążących tylko do osiągnięcia doskonałości w sporcie, przynoszą wiele szkody. Osoby, które są szkolone według takich błędnych założeń często są zarozumiałe, niegrzeczne i egoistyczne. Nauczyciele takich pechowych uczniów tylko używają nazwy Budo, aby ukryć fałszywy charakter swoich metod.

SENS SZTUK WALKI I WALKI BEZ BRONI

W dawnych czasach człowiek musiał walczyć przy użyciu tylko pięści i nóg. W ciągu ostatnich kilku wieków broń przeszła ewolucję od mieczy, włóczni i strzał do karabinów i innej broni pozwalającej zabijać dużo szybciej i z dużo większych odległości. We współczesnym świecie człowiek rozwinął technologie zabijania do takiego poziomu, że całe narody stoją przez zagrożeniem ludobójstwa, a wykorzystanie broni nuklearnej może doprowadzić do zagłady całej ludzkości. W obliczu zagrożenia masowego rażenia poprzez nowoczesne środki zabijania, czy jest sens, aby spędzić trzy do pięciu cennych lat życia na nauce prymitywnego rodzaju walki gołymi rękami? Każdy, kto zastanawia się nad tym, powinien z całą pewnością zdecydować, czy ma sens trenować sztuki walki mając za cel tylko zwycięstwo nad druga osobą.

ŻYĆ W HARMONII Z SAMYM SOBĄ I Z INNYMI

Przekonanie, że Budo to sposób ulicznej walki lub zwycięstwa w konkursie jest niebezpieczne i nie tylko bezużyteczne/niepotrzebne, ale znacznie gorzej. Tylko silne ciało i piękna twarz nie jest jeszcze oznaką szlachetności duszy, zarówno jak i zwyciężając w konkursie lub w walce nie można jeszcze uznać się za osobę, która opanowała istotę Budo. Każdy, kto chce podążać prawdziwą drogą sztuk walki powinien rozumieć sens Bu, wartości Budo i nauczyć się zwyciężać samego siebie, a nie innych. Należy mieć świadomość, że jesteście częścią Dharmy i rozumieć, po co przyszliście na świat. Charakter człowieka przejawia się z dobrej lub innej strony, w zależności od myślenia człowieka. Dlatego powinniśmy dążyć do prawdziwego zrozumienia Budo, nie, jako zbiór technik pokonywania i zabijania, a jako metodę samodoskonalenia, aby żyć w harmonii z samym sobą i z innymi.

Shorinji Kempo – to nie tylko technika samoobrony. To metoda kształtowania charakteru człowieka, to sztuka walki, badająca szczęście ludzi, jako indywidualnych jednostek, które wnoszą swój wkład w utrzymanie pokoju i dobrobytu ludzkości. Oto właśnie jest Shorinji Kempo.

Człowiek, człowiek, człowiek… Wszystko zależy od istoty człowieka